δορίπονος
δορίπονος, toiling with the spear
δορῐ-πονος, ον,
- toiling with the spear, bearing the brunt of war, πόλις A. Th. 169 (lyr.); ἄνδρες E. El. 479 (lyr.); δ. κακά A. Th. 628 (lyr.); δ. ἀσπίδες E. IA 771 (lyr.).
1 que sufre a causa de la lanza
πόλις
δορίπονα κάκ' ἐκτρέποντες
alejando los males debidos a la guerra
2 esforzado con la lanza, guerrero
ἄνδρες
ἀσπίδες
δορί·πονος, ος, ον [ῐ] brisé ou détruit par la lance, Eschl. Sept. 169.
Étym. δόρυ, πένομαι.
δορίπονος, speerbedrängt ; πόλις Aesch. Spt. 153 ; κακά 610 ; ἀσπίδες, ἄνδρες, Eur. I.A. 771, El. 479.
δορίπονος
δορί-πονος, ον
- toiling with the spear, Aesch., Eur.