δυσεκβίαστος
δυσεκβίαστος, hard to overpower
δῠσεκ-βίαστος [ῐ], ον,
- hard to overpower, ἐπιθυμίαι Plu. Sanit. 2.127a, cf. Cor. 2, Eun. VS p.500 B.
1 de pers., sent. fís. difícil de dominar, de vencer
βάρος
• fig.
ἐπιθυμίαι
• sent. anímico que no se deja ablandar, obstinado
τραχὺς καὶ δ.
φιλόνεικος ... καὶ δ.
2 de lugares inexpugnable
(τόπος) χαλεπὸς καὶ δ. τοῖς παροικοῦσιν
δυσ·εκβίαστος, ος, ον [ῠ] difficile à repousser ou à vaincre par la force, difficile à soumettre, Plut. M. 127a, Cor. 2, Ages. 2 et 32, etc.
Étym. δ. ἐκβιάζω.
δυσεκβίαστος, dem man schwer etwas entreißen kann, Plut. Ages. 2 u. öfter ; übh = unbezwinglich.