δυσεκπύητος
δυσεκπύητος, hard to bring to suppuration
δῠσεκ-πύητος [ῠ], ον,
- hard to bring to suppuration, Gal. 11.119, Paul.Aeg. 4.18.
medic. difícil de hacer supurar
ὁ ὄγκος
δυσ·εκπύητος, ος, ον [ῠῡ] qui suppure avec peine, P. Eg. 138, 51.
Étym. δ. ἐκπυέω.
δυσεκπύητος, schwer in Eiterung zu bringen, Galen.