δυσχώρητος
δυσχώρητος, hard to traverse: inextricable
δυσχώρ-ητος, ον,
- hard to traverse: inextricable, ἀκρισία Plb. 23.1.13 (s. v. l.).
- II difficult to digest, τροφή Aët. 9.30.
1 inextricable
ἀκρισία
2 difícilmente digerible
τροφή
δυσ·χώρητος, ος, ον, d’où il est difficile de sortir, Pol. 24, 1, 13 (δυσχώριστος Reiske).
Étym. δ. χωρέω.
δυσχώρητος, wo schwer herauszukommen ist ; ἀκρισία Pol. 24.1.13 ; Reiske schreibt δυσχώριστος.