δύνασις
δύνᾰσις [ῠ], εως, ἡ,
- poet. for δύναμις, Pi. P. 4.238, B. 9.49, S. Ant. 604 (lyr.), 952 (lyr.), E. Ion 1012; ἐν (i.e. ἐς) δύνασιν pro virili parte, [to the utmost of one’s ability] IG 2(2).1126.5 (Amphict. Delph.).
1 fuerza física, vigor
δύνασιν Αἰήτας ἀγασθείς
admirado Eetes del vigor de Jasónκαταγράφ ... τὰν ψυχὰν αὐτ καὶ τὰν δύνασιν
en una defixión
2 poder
οἶδα καὶ πλούτου μεγάλαν δύνασιν
ἁ μοιριδία τις δ. δεινά
τὸ μὲν ἄσεπτον ἔχει δύνασιν
συνέσει δυνάσει τε κ[ράτιστος
3 virtualidad, efecto
δύνασιν ἐκφέρει τίνα;
¿qué efecto tiene? de una gota de sangre de la Gorgona
4 posibilidad ἐν δύνασιν en la medida de lo posible
τὰ καταδικασθέντα ἐκπραξέω ἐν δύνασιν
δύνασις, εως (ἡ) [ῠᾰ] c. δύναμις, Pd. P. 4, 424 ; 5, 158 ; Soph. Ant. 604 ; Eur. Andr. 483.
δύνασις, ἡ, p. = δύναμις ; Pind. P. 4.238, 5.117 ; Soph. Ant. 600 u. 941, im chor.; Eur. Ion 1012, Andr. 483.
δῠνᾰσις
- a physical strength δύνασιν Αἰήτας ἀγασθείς (sc. τοῦ Ἰάσονος) P. 4.238 “θυμὸν γυναικὸς καὶ μεγάλαν δύνασιν θαύμασον” P. 9.30
- b power θεός τέ οἱ (= Ἀρκεσίλᾳ) τὸ νῦν τε πρόφρων τελεῖ δύνασιν P. 5.117
δύνασις
δύνᾰσις (ῠ), εως
poet. for δύναμις, Soph., Eur.