εἰκοσαετής
εἰκοσαετής, of twenty years
- of twenty years, παῖς Hdt. 1.136; χρόνος Plu. Cons.Apoll. 2.113d, Wilcken Chr. 41 iii 21 (iii A.D.):—better εἰκοσιετής, fem. -ετίς, Pl. R. 460e, D.C. 55.9; ϝικατιϝέτιες IG 7.3068 (Lebad.).
de veinte años de edad
ἡ παρθένος
ἐκ τῶν εἰκοσιετῶν οἱ προκριθέντες
ϝικατιϜέτιες ἀπεγράψαντο
εἰ. γὰρ ὢν ἐγὼ θνήσκω ταχύ
ἡλικία
• subst. τὸ εἰ. edad de veinte años
ἀπὸ πενταέτεος ἀρξάμενοι μέχρι εἰκοσαέτεος
empezando a los cinco años y hasta los veinteἡ νοῦσος λαμβάνει πρεσβύτερον εἰκοσαετοῦς
ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω
de la edad de veinte años para arribaἀπὸ εἰκοσαετοῦς ἕως ἑξηκονταετοῦς
τινὰ νεώτερον εἰκοσιετοῦς ὑπατεῦσαι
• que dura veinte años
χρόνος εἰ. τυγχάνων
ὁ τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων χρόνος εἰ. ἦν
ὁ Κελτιβηρικὸς πόλεμος πρὸς Ῥωμαίους εἰ.
- of twenty years, Hdt.