εἰσανορούω
εἰσανορούω, rush up to
εἰσαν-ορούω,
- rush up to, οὐρανόν Q.S. 2.658, 14.2.
elevarse hacia
Ἠὼς οὐρανὸν εἰσανόρουσ<ε>ν
εἰσ·ανορούω (seul. ao. 3 sg. poét. εἰσανόρουσεν) s’élancer vers ou dans, acc. Q. Sm. 2, 658 ; 14, 2.
εἰσανορούω, = εἰσάνειμι, οὐρανόν Qu.Sm. 2.658, 14.2.