εὐθυθάνατος
εὐθυθάνατος, quick-killing, mortal
εὐθῠ-θάνᾰτος [θᾰ], ον,
- quick-killing, mortal, πληγή Plu. Ant. 76.
εὐθυ·θάνατος, ος, ον [ῠᾰᾰ] qui cause la mort sur-le-champ, Plut. Ant. 76.
Étym. εὐ. θάνατος.
εὐθυθάνατος, sogleich tötend, πληγή, Plut. Ant. 76.
εὐθυθάνατος
εὐθυ-θάνᾰτος, ον
- quick-killing, mortal, Plut.