εὐκαίρημα
εὐκαίρημα, seasonable, opportune act
εὐκαίρ-ημα, ατος, τό,
- seasonable, opportune act, Stoic. 3.136 (pl.).
εὐκαίρημα, ατος (τὸ) ce qu’on fait à propos, Stob. Ecl. 2, 194.
Étym. εὐκαιρέω.
εὐκαίρημα, τό, das zur rechten Zeit Getane, Wort der Stoiker, Stob. ecl.eth. p. 194.