θεμερῶπις
θεμερῶπις, of grave and serious aspect
θεμερῶπις, ιδος, ἡ,
- grave and sedate of look, Ἁρμονίη Emp. 122.2; θ. αἰδώς A. Pr. 134 (lyr.).
θεμερ·ῶπις, ιδος, adj. f. qui a l’air posé, l’aspect grave, Empéd. 23 Mullach ; d’où réservé, timide, Eschl. Pr. 134.
Étym. θέμερος, ὤψ.
θεμερῶπις, ιδος, ehrwürdiges Angesichts, ernst ; ἁρμονίη Empedocl. 12 ; αἰδώς Aesch. Prom. 134.
θεμερῶπις
θεμερ-ῶπις, ιδος
ὦψ
- of grave and serious aspect, Aesch.