θεοχόλωτος
θεοχόλωτος, under God’s wrath
θεο-χόλωτος, ον,
- under Godʼs wrath, Arr. Epict. 2.8.14, 3.1.37, Vett.Val. 67.19.
θεο·χόλωτος, ος, ον, objet de la colère ou des malédictions de Dieu, Arr. Epict. 2, 8, 14, etc.
Étym. θ. χολόω.
θεοχόλωτος, Gott verhaßt, Arr. Epict. 2.8.14, öfter.