θηριομαχία
θηριομαχία, fighting with wild beasts
θηριο-μᾰχία, ἡ,
- fighting with wild beasts, in pl., = Lat. venationes, Str. 2.5.33, Ph. 1.602.
θηριομαχία, ας (ἡ) [μᾰ] combat contre les bêtes féroces, dans les jeux publics, à Rome, Str. 131 ; Phil. 1, 602.
Étym. θηριομάχος.
θηριομαχία, ἡ, Kampf mit Tieren, Strab. II p. 131 u. Sp.