θιβρός
θιβρός, hot
θιβρός or θιμβρός (v.l. in Nic. Th. 35), ά, όν,
- hot, ὠεὰ θ. χελύνης (ἑψηθέντα ἐπʼ ἀνθράκων Sch., cf. Hsch.), Nic. Al. 555, cf. Th. 35.
- II delicate, dainty, luxurious, Κύπρις Call. Fr. 267; θ. Σεμίραμις Euph. 81.—Only in Alex. poets. [ῐ in the Spartan pr. n. Θίβρων, Philosteph.Com. 1.]
θιβρός, ά, όν, échauffé, chaud, brûlant, Nic. Al. 568 ; fig. Call. fr. 267 ; Euph. 97.
Étym. cf. θιμβρός.
θιβρός, auch θιμβρός geschrieben, dor. = θερμός, Schol. zu Nic. Th. 35, wo θιμβρὴν ὀφίων ἐπιλωβέα κῆρα steht.