θῶκος
θῶκος, seat
θῶκος, ου (ὁ)
1 siège, chaise, Il. 8, 439 ; Od. 2, 14 ; Pd. P. 11, 11 ; Hdt. 1, 181, etc. ||
2 siège, d’où fonction de prêtre ou d’évêque, Anth. 8, 12 ||
3 action de siéger dans une assemblée, Od. 15, 468 ; Hdt. 6, 63 ||
➳ Par allong. θόωκος, Od. 2, 26 ; 12, 318.
Étym. ion. et épq. c. θᾶκος.
θῶκος, ὁ, = θᾶκος, der Sitz ; Hom.; Pind. P. 11.6 ; Sitzung, Sitz im Rat u. in der Volksversammlung ; Od. 2.26, 15.468 ; θῶκόνδε, zur Sitzung, Od. 5.3 ; θῶκοι ἀμπαυστήριοι Her. 1.181. – Der Sessel, Her. 9.84. – Auch Tragg., ἵνα μαντεῖα θῶκός τʼ ἔστι Θεσπρωτοῦ Διός Aesch. Prom. 833. – Ep. auch gedehnt θόωκος, Od. 2.26, 12.318.
θῶκος
-ου, ὁ Also θόωκος Od. 2.26, Od. 12.318
[θο-, θα-, θαάσσω.]
- 1
A seat Od. 2.14, Od. 12.318.
- 2
A sitting, session, assembly: οὔθʼ ἡμετέρη ἀγορὴ γένετʼ οὔτε θόωκος Od. 2.26 (the two words hardly to be distinguished). Cf. Od. 15.468.
Sim. in pl.: θεῶν ἐξίκετο θώκους (the assembled gods) Il. 8.439.
- 1
θῶκος
- 1seat Ἰσμήνιον δʼ ὀνύμαξεν, ἀλαθέα μαντίων θῶκον P. 11.6
θῶκος and θόωκος (Att. θᾶκος) seat, Od. 2.14; assembly, Od. 2.26.—θῶκόνδε, to the assembly.