κάνδυλος
κάνδυλος, ου (ὁ) [ῠ] c. κάνδαυλος, Mén. (Ath. 172b) ; Plut. M. 664b.
κάνδυλος, ὁ, nach Poll. 6.69 u. Hesych. eine Art Kuchen, zu denen Mehl, Milch, Käse u. Honig genommen wurde ; Menand. bei Ath. IV.172b ; auch κανδύλη, Ath. I.9a u. EM. 488.53 ; neben πέμματα u. καρυκεῖαι Plut. Symp. 2.10.2 ; neben ἀβυρτάκη 4.1.3 a.E.
[ῡ bei Euang. com. Ath. XIV.644b.]
Vgl. κάνδαυλος.
[ῡ bei Euang. com. Ath. XIV.644b.]
Vgl. κάνδαυλος.