κακανέω
κακανέω-ῶ, mot lacéd. p.-ê. p. κατακονάω, aiguiser, fig. exciter, animer, Plut. M. 235f.
Étym. κατά, ἀκονάω.
κακανέω, bei Plut. Lac. apophth. p. 244 sagt ein Lazedämonier von Tyrtäus ἀγαθὸς κακανεῖν νέων ψυχάς, soll wahrscheinlich κατακονᾶν heißen, aufzuregen, zu ermutigen. Vgl. κακκανῆν.