κακόμορφος
κακόμορφος, misshapen
κᾰκό-μορφος, ον,
- misshapen, Sor. 1.39, 47, AP 5.88 (Marc. Arg.).
κακό·μορφος, ος, ον [ᾰ] difforme, laid, Anth. 5, 89.
Étym. κ. μορφή.
κακόμορφος, mißgestaltet, häßlich, ἡ, Marc. Arg. 7 (V.89).