καταθάπτω
καταθάπτω, to bury
καταθάπτω, Ep. aor. inf. κατθάψαι Il. 24.611:—
- bury, 19.228, A. Ag. 1553 (lyr.), Lys. 6.47, Isoc. 19.22, Luc. Philops. 24.
κατα·θάπτω, ensevelir, Il. 19, 228 ; 24, 611 ; Eschl. Ag. 1553 ; Isocr. 388e, etc.
καταθάπτω, begraben, Il. 19.226, κατθάψαι 24.611 ; Aesch. Ag. 1532 ; in Prosa, Isocr. 19.22 ; Sp., wie Luc. Philops. 24.
καταθάπτω
[κατα- 5.]
Contr. aor. infin. κατθάψαι Il. 24.611.
To pay funeral rites to (a corpse): τὸν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσιν Il. 19.228. Cf. Il. 24.611.
καταθάπτω , aor. inf. καταθάψαι: inter, bury. (Il.)
καταθάπτω
fut. ψω
- to bury, Il., Aesch.