κατερικτός
κατερικτός, bruised, ground
κατ-ερικτός or κατ-ερεικτός, ή, όν,
- bruised, ground, of pulse, Ar. Ra. 505, cf. Phryn. PS p.14 B., EM 387.15.
κατερικτός, ός, όν, broyé, concassé, Ar. Ran. 505.
Étym. κατερείκω.
κατερικτός, zerbrochen, zerschroten, von Hülsenfrüchten, ἧψε κατερικτῶν χύτρας Ar. Ran. 505 ; Poll. 1.247 u. 6.61 schreibt Bekker κατέρικτα. Vgl. κατερεικτός.
κατερικτός
κατερείκω
- bruised, ground, of pulse, Ar.