κατιλλαντής Save Bailly 2024 Pape κατ·ιλλαντής, οῦ, adj. m. moqueur, dédaigneux, Arstt. Phys. 6 conj. Étym. κ. ἰλλαίνω. κατιλλαντής, ὁ, der Spötter ; das Wort κατιλλαντιωρία bei Arist. Physiogn. 6 p. 813.21 scheint aus κατιλλανταί verderbt.