κηραίνω
κηραίνω, harm, destroy
κηραίνω2, to be sick at heart, to be disquieted, anxious
κηραίνω, (A), (κήρ)
- harm, destroy, A. Supp. 999, Ph. 1.653:—Pass., to be injured, spoiled, perish, Placit. 2.4.12, Hierocl. in CA 14 p.451 M.
- II intr., to be blemished or imperfect, Ph. 1.280, al.
κηραίνω (B), (κῆρ)
- to be sick at heart, anxious, E. HF 518; τι at a thing, Id. Hipp. 223 (anap.); ἐπί τινι Max. 93; κ. περί τι Ph. 2.205, al.
1 κηραίνω, détruire, gâter, corrompre, Eschl. Suppl. 999, d’où au pass. être perdu, périr, Arstt. (Plut. M. 886e).
Étym. κήρ.
2 κηραίνω, être inquiet, soucieux, se préoccuper, Eur. H.f. 518 ; τι, Eur. Hipp. 223 ; ἐπί τινι, Max. π. κατ. 93, de qqe ch. ; περί τι, Phil. (Eus. P.E. 347b) se donner beaucoup de mal pour obtenir qqe ch.
Étym. κῆρ.
2. κηραίνω [κῆρ] diepbedroefd zijn: τί ποτε ... τάδε κηραίνεις; waarom ben je hierover toch zo diepbedroefd? Eur. Hipp. 223.
κηραίνω ¹, 1) beschädigen, verderben, ins Unglück bringen ; θῆρες δὲ κηραίνουσι καὶ βροτοί τί μιν Aesch. Suppl. 977 ; pass., Arist. bei Plut. plac.phil. 2.4.
κηραίνω ², in Not u. Angst sein, besorgt sein ; τί ποτʼ, ὦ τέκνον, τάδε κηραίνεις Eur. Hipp. 223, vgl. Herc.F. 518.
Bei Philo auch = zürnen.
Bei Philo auch = zürnen.
κηραίνω,
κῆρ
- to be sick at heart, to be disquieted, anxious, Eur.