κισσόω
κισσόω, to wreathe with ivy
κισσόω, Att. κιττ-,
- wreathe with ivy, κρᾶτα κισσώσας ἐμόν E. Ba. 205; κεκισσωμένος Alciphr. 2.3.
κισσόω-ῶ, couronner de lierre, Eur. Bacch. 205 ; Alciphr. 2, 3.
Étym. κισσός.
κισσόω, mit Epheu umwinden, bekränzen, κρᾶτα κισσώσας ἐμόν Eur. Bacch. 205. – Adj. verb. κισσωτός, νεβρίς Agath. (VI.172).
κισσόω,
fut. -ώσω
κισσός
- to wreathe with ivy, Eur.