κλάριος Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape κλάριος, ος, ον [ᾱ] arbitre du sort, ép. de Zeus, Eschl. Suppl. 360 ; Paus. 8, 35, 9. Étym. dor. c. κλήριος de κλῆρος. κλάριος -ου [κλῆρος] als adj., Dor., toedelend, epith. van Zeus. κλάριος, (dor. = κλήριος), durchs Los verteilend, Ζεύς Aesch. Suppl. 360 ; vgl. Paus. 8.35.9. – S. auch nom. pr.