κλαυσίγελως
κλαυσίγελως, smiles mixed with tears
κλαυσί-γελως [ῐ], ὁ, acc. -γέλωτα Demetr. Eloc. 28: dat.pl. -γέλωσι Plu. Suav. 2.1097f:—
- smiles mingled with tears, πάντας κ. εἶχε X. HG 7.2.9; nickname of Phryne, Ath. 13.591c.
κλαυσί·γελως, ωτος (ὁ) [ῐ] rire mêlé de larmes, Xén. Hell. 7, 2, 9 ; D. Phal. 28 ; au pl. Plut. M. 1097f ; surn. de Phrynè, Apd. (Ath. 591c).
Étym. κλαίω, γέλως.
κλαυσίγελως, ωτος, ὁ, das mit Weinen gemischte Lachen ; κλαυσ. εἶχε πάντας, Alle weinten u. lachten durcheinander, oder weinten vor Freude, Xen. Hell. 7.2.9, dem vorangehenden ἅμα χαρᾷ δακρύουσαι entsprechend ; vgl. Plut. Non Posse 18 ; Demetr. Phaler. 28 ; Ath. XIII.591c.
κλαυσίγελως
- smiles mixed with tears, Xen.