κοταίνω
κοταίνω,
- = κοτέω, A. Th. 485 (lyr.):—also κοτάω, Et.Gud. s.v. ἐνεκότουν.
κοταίνω (seul. prés.) c. κοτέω, Eschl. Sept. 485.
κοταίνω, Nebenform von κοτέω, Aesch. Spt. 467.
κοταίνω,
= κοτέω, Aesch.