κοτταβίς
κοττᾰβ-ίς, ίδος, pecul. fem. of κοτταβικός: as Subst.,
- = κοτταβεῖον I, Hegesand. 32; κεραμεᾶ κ. Harmod. 1.
κοτταβίς, ίδος (ἡ) [ᾰῐδ] coupe pour jouer au cottabe, Ath. 149b, 479c.
Étym. κότταβος.
κοτταβίς, ίδος, ἡ, Becher, bes. zum Kottabosspiel ; κεραμέα Ath. XI.479c.