κτέαρ

κτέαρ, τό,

• = κτέανον, possession (which is prob. after old pl. of κτέαρ, *κτέανα), Hom. only in dat. pl. κτεάτεσσι, Il. 23.829, Od. 14.115, cf. Pi. O. 5.24, E. Fr. 791.3 (hex.): nom. and acc. sg. in later Poetry, Maiist. 33, AP 9.52 (Carph.), 9.752 (Asclep. or Antip.Thess.), 11.27 (Maced.), Q.S. 4.543; dat.pl. κτεάτοις Hdn.Gr. 2.936 [edited from Supp.]

κτέαρ, τό, Besitz, Eigentum ; sing. nur Qu.Sm. 4.543, Carphyll. 1 (IX.52) u. Maced. 33 (XI.27); sonst im plur. (τὰ κτέατα u. gew. dat.) κτεάτεσσιν, Vermögen, Eigentum ; τίς γάρ σε πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν Od. 14.115, u. öfter bei Hom. in dieser Form, die auch Pind. allein hat, wie Eur. bei Stob. Flor. 120.10 ; Hdn. περὶ μον. λ. p. 31.4 nahm dazu den nom. κτέατον an, vgl. Lobeck Paralip. p. 176.

κτέαρ

τό

[κτάομαι.]

Only in dat. pl. κτεάτεσσι.

In pl.

• • 1

    Possessions, goods, effects, property : υἱὸν ἐπὶ κτεάτεσσι λιπέσθαι Il. 5.154. Cf. Il. 6.426 (spoils), Il. 9.482, Il. 18.300, Il. 23.829 : τοῖσδε κτεάτεσσιν ἀνάσσω Od. 4.93. Cf. Od. 1.218, Od. 15.89, Od. 17.471, Od. 20.289.

  • 2

    Possessions viewed as applied to some end, means, resources : τὴν πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν Od. 1.430. Cf. Od. 14.115, 452, Od. 15.483.

κτέαρ (?) v. κτέανον.

κτέαρ , dat. pl. κτεάτεσσι: pl., possessions, property.

κτέαρ, τό, = κτέανον