κύδιμος
κύδ-ῐμος [ῡ], ον,
- = κυδάλιμος, epith. of Hermes, h.Merc. 46, al., Hes. Th. 938; ἄεθλα Pi. O. 14.24.
κύδιμος, η, ον [ῡῐ] illustre, glorieux, Hh. Merc. 404, etc.
Étym. κῦδος.
κύδιμος, = κυδάλιμος, im H.h. Herc. zehnmal als Beiwort des Hermes, wie auch Hes. Th. 938 ; Pind. vrbdt κυδάμων ἀέθλων, Ol. 14.24 ; κυδίμα σελάνα Synes.
κῡδῐμος
- 1bringing renown κυδίμων ἀέθλων O. 14.24
a
κύδιμε Παιάν, ἐν Κολοφῶνι ναίων
glorioso Peán, que habitas en Colofón
μόλε, κύδιμε μολπῆς ἀνάκτωρ
ven, glorioso soberano del canto
b
ἐνεύχομαί σοι, ..., Κλωθαίη, πανδώτειρα, δολίχη, κυδίμη
a ti te suplico, hiladora del destino, que todo lo das, larga, gloriosa
κύδιμος
κύ_δῐμος, ον
= κυδάλιμος, Hhymn., Hes., Pind.