κῦφος
κῦφος, hump, hunch
κῦφος, εος, τό,
- hump, hunch, Hdn.Gr. 1.225, Aët. ap. Phot. Bibl. p.180 B . .
- II = κύπελλον, EM 549.8.
κῦφος, εος-ους (τὸ) [ῡ] courbure, dos voûté, bosse, Hpc. 807a.
Étym. κύπτω.
κῦφος, τό, Krümmung, Buckel, Hippocr. u. a. Medic.; – hohles Gefäß, Kufe, EM. 549.7.