κῶας
κῶας, a fleece
κῶας, τό, in Hom. nom. acc. sg. κῶας; pl. κώεα, dat. κώεσι; later contr. κῶς (q.v.):—
- fleece, στόρεσαν λέχος, . . κώεά τε ῥῆγός τε Il. 9.661, cf. Od. 23.180; ἀδέψητον βοέην στόρεσʼ, αὐτὰρ ὕπερθε κώεα πόλλʼ ὀΐων 20.3, cf. 142; χεῦεν ὕπο χλωρὰς ῥῶπας καὶ κῶας ὕπερθεν 16.47; φέρε δὴ δίφρον καὶ κῶας ἐπʼ αὐτοῦ 19.97; ἵδρυσεν παρὰ δαιτί κώεσιν ἐν μαλακοῖσι 3.38, cf. 17.32; of the Golden Fleece, κ. αἰγλᾶεν χρυσέῳ θυσάνῳ Pi. P. 4.231; ἔπλεον ἐπὶ τὸ κ. ἐς Αἶαν Hdt. 7.193; μέγα κ. Mimn. 11.1; τὸ χρύσειον κ. Theoc. 13.16.—Cf. κῴδιον.
κῶας (τὸ) [ᾰ] toison, peau de brebis servant de couche, de tapis ou de couverture, Il. 9, 661 ; Od. 3, 38, etc. ; τὸ χρύσειον κ. Thcr. Idyl. 13, 16 ; ou abs. Hdt. 7, 193, la toison d’or ||
➳ Forme contr. κῶς, Nicoch. fr. 13.
Étym. Orig. inconnue, p.-ê. pré-grec.
κῶας, τό, plur. τὰ κώεα, κώεσι, später auch zsgzn κῶς, weiches, wolliges Fell, Vließ, das bei Hom. als Decke über Stühle u. Betten gebreitet wird, um weicher darauf zu sitzen u. zu liegen, gewiß Schaffelle, wie auch Il. 20.142 ἐν κώεσιν οἰῶν ἔδραθεν steht ; vgl. Ap.Rh. 1.1090 ; bei diesem ist χρύσειον κῶας das goldene Vließ, 1.4 u. öfter, wie Her. 7.193 ἔπλεον ἐπὶ τὸ κῶας u. κῶας αἰγλᾶεν Pind. P. 4.231, vgl. Theocr. 13.16. Wahrscheinlich mit κεῖμαι, κοιμάω zusammenhangend, nicht mit οἶς.
κῶας
τό.
Dat. pl. κώεσι Od. 3.38, Od. 20.142.
A prepared fleece used
- 1
As bedding : χλαῖναν καὶ κώεα, τοῖσιν ἐνεῦδεν Od. 20.95. Cf. Il. 9.661 : Od. 20.3, 142, Od. 23.180.
- 2
For sitting upon : ἵδρυσε κώεσιν ἐν μαλακοῖσιν Od. 3.38. Cf. Od. 16.47, Od. 17.32, Od. 19.58, 97, 101, Od. 21.177, 182.
- 1
κῶας (τό)
- 1fleece “ἄφθιτον στρωμνὰν ἀγέσθω, κῶας αἰγλᾶεν χρυσέῳ θυσάνῳ” P. 4.231
κῶας , pl. κώεα, dat. κώεσιν: fleece, serving for seat or bedding, Od. 16.47, Il. 9.661, Od. 3.38.
κῶας
- a fleece, used as bedding, Hom., Hdt. deriv. uncertain