λαχαίνω
λαχαίνω, to dig
λᾰχαίνω, (from λαχάν-yω, cf. λάχανον)
- dig, μεγάλην ἐλάχαινε . . . τάφρον Mosch. 4.96, cf. Opp. H. 3.121; κρῆναι ἃς ἐλάχηνεν A.R. 3.222; λαχαινέμεν ἔργα σιδήρου dig iron mines, Call. Fr. 305 [701 Pf.]; σκαπανῇ λ. αἶαν Orph. Fr. 280 (prob.).
λᾰχαίνω [see λάχανον] impf. ἐλάχαινον ‖ aor. ἐλάχηνα; to dig Ap. 3.222 etc.; τάφρον a ditch Mosch. 4.96
● epic inf. λαχαινέμεν Callim. 701.1 Max. 461.
● epic inf. λαχαινέμεν Callim. 701.1 Max. 461.
λαχαίνω (f. inus., ao. ἐλάχηνα, pf. inus.) [λᾰ] creuser, fouiller, fouir, acc. A. Rh. 3, 222 ; Mosch. 4, 96, etc.
Étym. p.-ê. pré-grec.
λαχαίνω, hacken, graben, umgraben ; τάφρον μεγάλην ἐλάχηνε Mosch. 4.96 ; κρῆναι, ἃς ἐλάχηνεν Ἥφαιστος Ap.Rh. 3.222 ; a. sp.D., auch Eust.
λαχαίνω
from Root !λαχαν
- to dig, Mosch.