λογοτέχνης Save Brill-Montanari Bailly 2024 Pape λογοτέχνης -ου, ὁ [λόγος, τέχνη] author of speeches Rh. 2.90. λογο·τέχνης, ου (ὁ) habile artisan de paroles, Rhét. (W. 2, 90). Étym. λ. τέχνη. λογοτέχνης, ὁ, Wort-, Redekünstler, Rhett. II p. 90.6.