λῆσις
λῆσις, = λῆστις
λῆσις (A), εως, ἡ, (λήθω)
- = λῆστις, Hsch. s.v. ληθεδών (λύσις cod.); f.l. for λῆστις in Critias 6.12 D.
λῆσις (B), εως, ἡ, (λῶ)
- = βούλησις, αἵρεσις, Hsch.
1. λῆσις -εως, ἡ [λήθω ] Hsch., see λῆστις.
2. λῆσις -εως, ἡ [λῶ ] will Hsch.
λῆσις, εως (ἡ) oubli, Max. π. κατ. 77.
Étym. λανθάνω.
λῆσις, ἡ, das Vergessen, Maxim. περὶ κατ. 77 ; auch Lesart der mss. bei Critias für λῆστις.
λῆσις ², ἡ, Nach Hesych. βούλησις, von λῶ, vgl. λῆμα.