λῷστος
λῷστος -η -ον [λῶ ] superl. highly desirable, the best, excellent Thgn. 255 Aeschl. Suppl. 962, Pr. 206, al. Soph. Ph. 1171; ὦ λῷστε = ὦ βέλτιστε dear fellow Xen. Symp. 4.1 Plat. Gorg. 467b etc. ‖ cf. compar. λωΐων.
λῷστος, η, ον, v. *λῶϊς.
λῷστος, att. = λώϊστος, superl. zu λωΐων.