Logeion | μέλινος

μέλινος (A), ὁ,

= μελίνη I, cited by Harp. from X. An. 1.2.22, 1.5.10 (μελίνην codd.), cf. Thphr. HP 8.1.4, Diocl. Fr. 113.

μέλῐνος (B), Ep. μείλινος (also in late Prose, μειλίνη ὕλη Orib. 49.3.1), η, ον, (μελία)

ashen, μείλινον ἔγχος Il. 5.655; δόρυ μείλινον ib. 666, al.; ἷζε δʼ ἐπὶ μελίνου οὐδοῦ Od. 17.339.

1 μέλινος, ου (ὁ) c. μελίνη, Th.

2 μέλινος, η, ον [ῐ] de frêne, Od. 17, 339 ||

➳ Dans l’Il. 5, 655, 666, etc. seul. épq. μείλινος.

Étym. μελία ; cf. μελίϊνος.

μέλινος -η -ον, Ion. μείλινος [μελία] van essenhout.

μέλινος, = μελίϊνος, eschen, Od. 17.339, in der Il. in der ep. Form μείλινος.

μέλινος ², ὁ, = μελίνη, Theophr., zw.

μέλινος

also μείλινος

[μελίη.]

Of ash.

- 1
  Epithet of spears, with shaft of ash Il. 5.655, 666, Il. 13.715, etc.
- 2
  μέλινος οὐδός, app., a threshold of wood set upon the λάϊνος οὐδός at the entrance to the μέγαρον Od. 17.339 (see λάϊνος).

μέλινος (μελίη): ashen. (Il.)

μέλινος μέλῐνος, Epic μείλινος, η, ον μελία

Menu