μαδηγένειος
μαδηγένειος, v. μαδιγένειος.
μαδη·γένειος, ος, ον [ᾰ] au menton glabre, Arstt. H.A. 3, 11, 13 (μαδιγένειος Bkk.).
Étym. μαδάω, γένειον.
μαδηγένειος, mit glattem, bartlosem Kinn, Poll. 2.88. Bei Arist. H.A. 3.11 hat Bekker μαδιγένειος geschrieben, die mss. schwanken sehr.