μεθυσοκότταβος
μεθυσοκότταβος, drunk with cottabus-playing
μεθῠσοκόττᾰβος, ον,
- drunk with cottabus-playing, Ar. Ach. 525.
μεθυσο·κότταβος, ου [ῠᾰ] adj. m. qui s’enivre au jeu du cottabe, Ar. Ach. 525.
Étym. μέθυσος, κ.
μεθυσοκότταβος, ὁ, sich beim Kottabus berauschend, Ar. Ach. 499.
μεθυσοκότταβος
- drunk with cottabus-playing, Ar.