μελίϊνος
μελίϊνος, η, ον,
- = μελέϊνος, IG 2(2).1672.155, al., Sch. D. Il. 5.655.
μελίϊνος, v. μελέϊνος.
μελίϊνος, (auch μέλινος u. μελέϊνος), von der Esche, eschen, Schol. Il. 5.655.