μελαγχολία
μελαγχολία, atrabiliousness, melancholy
μελαγ-χολία, Ion. -ίη, ἡ,
- atrabiliousness, melancholy, freq. in pl., Hp. Aër. 10, Ti.Locr. 103a, Phld. Ir. p.28 W., Man. 2.366: sg., Aret. SD 1.5.
μελαγχολία, ion. μελαγχολίη, ης (ἡ) bile noire, d’où humeur noire, mélancolie, Hpc. Aër. 288 ; plur. T. Locr. 103a ; Man. 2, 366.
Étym. μελάγχολος.
μελαγχολία, ἡ, Schwarzgalligkeit, Melancholie, Tiefsinn, durch die ins Blut sich ergießende Galle entstehend, Tim.Locr. 103a ; im plur., Hippocr. u. Sp., wie Luc. Mort.D. 20.4. Vit. auct. 14.