μεσόκοιλος
μεσόκοιλος, hollow, low-lying
μεσό-κοιλος, ον,
- hollow, low-lying, πόλις Plb. 10.10.7, cf. Agathem. 5.20.
- 2 hollow in the middle, of a stalk, Dsc. 1.11; of the heart, Ruf. Anat. 32; grooved, ξύλον Sor. 1.83.
- 3 τὰ μ., = μεσόδμη I.2, Luc. Am. 6.
μεσό·κοιλος, ος, ον, creux au milieu, Diosc. 1, 10 ; Pol. 10, 10, 7 ; τὰ μ. Luc. Am. 6, c. μεσόδμη.
Étym. μ. κοῖλος.
μεσόκοιλος, in der Mitte hohl, Pol. 10.10.7 ; τὰ μεσόκοιλα = μεσόδμη, Luc. amor. 6.