μετρικός
μετρικός, metrical, by measure
μετρι-κός, ή, όν,
- metrical, ῥυθμοί Arist. Rh. 1409a7; οἱ μ. those learned in metres, Id. PA 660a8; opp. οἱ ῥυθμικοί, D.H. Comp. 17: τὰ -κά and ἡ -κή (sc. τέχνη) prosody, Arist. Po. 1456b34, 38.
- II by measure, opp. σταθμικός (by weight), Gal. 13.417, etc.
- III = μετριακός, PLond. 5.1234.48 (vi A. D.).
μετρικός, ή, όν, qui concerne la mesure des vers, métrique, Arstt. Rhet. 3, 8, 5, etc. ; ἡ μετρική (s. e. τέχνη) Arstt. Poet. 20, 4, etc. la métrique ; ὁ μετρικός, qui écrit sur la versification, métricien, DH. 5, 107 Reiske ; Drac. 131, 17 ; Lgn fr. 3, 7 ; ou poète, Mén. rhét. 132, 9.
Étym. μέτρον.
μετρικός, das Maß betreffend, bes. zum Silbenmaße gehörig, metrisch ; ὁ μετρικός, der sich auf das Silbenmaß versteht, Arist. p. an. 2.16 ; ἡ μετρική, sc. τέχνη, die Metrik, Arist. poet. 20.5 u. Sp.
μετρικός, ή, όν
μέτρον
- of or for metre, metrical, Arist.: τὰ -κά and ἡ -κή (sc. τέχνη) , prosody, Arist.