μιερός

μῐερός, ά, όν, late form of μιαρός, Call. Hec. Fr. 260.61 Pf. [updated ref.], Epigr.Gr. 336.4 (Alexandria Troas).

μιερός, ion. = μιαρός, Maccab.; vgl. Lobeck zu Phryn. 309, der es verwirft.