μικροπρεπής
μικροπρεπής, petty in one’s notions, mean, shabby
μικρο-πρεπής, ές, (πρέπω)
- petty, mean, shabby, opp. μεγαλοπρεπής, Arist. EN 1123a27; ἡ ἀκριβολογία μικροπρεπές ib. 1122b8; μικροπρεπὲς ἡ ἀκρίβεια Demetr. Eloc. 53, cf. 60, Charond. ap. Stob. 4.2.24, Phalar. Ep. 118 (Comp.); μ. [βίος] Plu. Lib.educ. 2.8a. Adv. -πῶς Posidon. ap. Gal. 5.471, Sch. E. Ph. 111.
μικρο·πρεπής, ής, ές [ῑ] de petit esprit ou de petit caractère, d’où :
1 mesquin, pointilleux, parcimonieux, Arstt. Nic. 4, 4 ||
2 en gén. vulgaire, grossier, Plut. M. 8a.
Étym. μικρός, πρέπω.
μικροπρεπής, ές, der Ggstz von μεγαλοπρεπής und ἐλευθέριος, kleinlich, bes. in Geldsachen, von niedriger, gemeiner Denkart ; ἡ περὶ λέξιν ἅμιλλα μικροπρεπὲς φαίνεται καὶ σοφιστικόν, Plut. Nic. 1 ; Luc. epist. Saturn. 32 u. a.Sp.
• Adv. μικροπρεπῶς , Schol. Eur. Phoen. 111.
• Adv. μικροπρεπῶς , Schol. Eur. Phoen. 111.
μικροπρεπής
μῑκρο-πρεπής, ές
πρέπω
- petty in oneʼs notions, mean, shabby, Arist.