μισόχρηστος
μισόχρηστος, hating the better sort
μῑσό-χρηστος, ον,
- hating the better sort, opp. μισόδημος, X. HG 2.3.47, cf. D.H. 8.6; τὸ μ. στόμα τῆς κωμῳδίας Phld. Piet. p.93 G.
μισό·χρηστος, ος, ον [ῑ] qui hait les gens de bien, Xén. Hell. 2, 3, 47 ; DH. 8, 6 ||
Sup. -ότατος, Xén. l. c.
Étym. μ. χρηστός.
μισόχρηστος, [ῑ], die guten Bürger hassend, Xen. Hell. 2.3.47, im superl., u. Sp.
μισόχρηστος
μῑσό-χρηστος, ον
- hating the better sort, Xen.