μυγαλέη
μυ·γαλέη-ῆ, έης-ῆς (ἡ) [ῡᾰ] musaraigne (lat. mus araneus) Hdt. 2, 67 ; Anaxandr. (Ath. 300a) ; Arstt. H.A. 8, 24 ; Plut. M. 670b ||
➳ μυγαλέη non contracté, Nic. Th. 816.
Étym. μῦς, γαλέη.
μυγαλέη, [ῡ], ἡ, zsgzn μυγαλῆ (für μυογαλῆ), Spitzmaus, mus araneus ; Her. 2.67 ; Arist. H.A. 8.24 ; Nic. Th. 816 ; vgl. Lobeck Paralipp. 378.