Logeion | μυλιάω

μῠλ-ῐάω, (μύλη v)

gnash or grind the teeth, only in Ep. part., λυγρὸν μυλιόωντες (with ῡ metri gr.), Hes. Op. 530 (μαλκιόωντες, i.e. μαλκίοντες, Crates Gramm.).

μυλιάω-ῶ (seul. part. prés. épq. μυλιόωντες) [ῠ, par nécess. métr. ῡ] grincer des dents, Hés. O. 530.

Étym. μύλη.

μυλιάω [μύλη] tandenknarsen.

μυλιάω, mit den Zähnen knirschen, λυγρὸν μυλιόωντες, Hes. O. 532. Vgl. μυλλαίνω.

μυλιάω μῠλῐάω, μύλη

Menu