νήγρετος

νήγρετος, ον, (νη-, ἐγείρω)

• unwaking, νήγρετος ὕπνος sound sleep, Od. 13.80, h.Ven. 177; of death, εὕδομες εὖ μάλα μακρὸν ἀτέρμονα ν. ὕπνον Mosch. 3.104: in late Prose, Aret. SD 2.13: neut. as Adv., νήγρετον without waking, ν. εὕδειν Od. 13.74; ν. ὑπνοῦν, of death, AP 7.305 (Adaeus).

νήγρετος, (νη- ἐγείρω) nicht erweckt, nicht zu erwecken, ὕπνος, ein fester Schlaf, aus dem man nicht erwacht, bevor man nicht ganz ausgeschlafen hat, Od. 13.80, H.h. Ven. 278 ; νήγρετον εὕδειν, ohne aufzuwachen schlafen, Od. 13.74 ; bei Add. 5 (VII.305), νήγρετον ὑπνώσας, u. a-Sp. ist der ewige Schlaf, der Tod, damit bezeichnet.

νήγρετος

[νη- + ἐγείρω. From which one is not (readily) roused.]

Of sleep, deep, sound Od. 13.80.

In neut. sing. νήγρετον as adv., of sleeping, soundly, fast : ἵνα ν. εὕδοι Od. 13.74.

νήγρετος (νη-, ἐγείρω): sound, deep sleep; neut., as adv., εὕδειν, without waking. (Od.)

νήγρετος νή-γρετος, ον, νη-, ἐγείρω

• unwaking, νήγρετος ὕπνος a sleep that knows no waking, deep sleep, Od.; neut. as adv., νήγρετον εὕδειν without waking, Od.