νεβρός

νεβρός, ὁ,

• young of the deer, fawn, Il. 8.248, Od. 4.336, etc.; πέδιλα νεβρῶν fawnskin brogues, Hdt. 7.75; a type of cowardice, Il. 4.243, 21.29; prov., ὁ ν. τὸν λέοντα (sc. αἱρεῖ), of anything strange, Luc. DMort. 18[8].1:—also fem., Il. 4.243, E. Ba. 866 (lyr.), Trag.Adesp. 419.

νεβρός, ὁ, das Junge des Hirsches, das Hirschkalb ; Il. 8.248 u. öfter ; ἔλαφος ἐν ξυλόχῳ κρατεροῖο λέοντος νεβροὺς κοιμήσασα, Od. 4.336, 17.127 ; als Sinnbild der Furcht u. Verzagtheit, πεφυζότες ἠΰτε νεβροί, Il. 22.1, τεθηπότες ἠΰτε νεβροί, 4.243, 21.29 ; ὡς κύων νεβρὸν ἐκμαστεύομεν, Aesch. Eum. 237 ; ποικιλόθριξ, Eur. Alc. 888 ; öfter ; auch in Prosa, Plat. Charm. 155d ; τοὺς νεογνοὺς τῶν νεβρῶν, Xen. Cyn. 9.3, öfter ; Folgde. sprichwörtlich ὁ νεβρὸς τὸν λέοντα, Luc. D.Mort. 8.1. – Ἡ νεβρός, Eur. Pol. 6, Theocr. 12.6, Plut. Sert. 11.

νεβρός

ὁ, ἡ.

The young of the deer, a fawn Il. 4.243, Il. 8.248, 249, Il. 15.579, Il. 21.29, Il. 22.1, 189 : Od. 4.336 = Od. 17.127, Od. 19.230.

νεβρός : fawn; as symbol of timorousness, Il. 4.243.

νεβρός,

• the young of the deer, a fawn, Hom., etc.; πέδιλα νεβρῶν fawnskin brogues, Hdt.