νεκροφάγος
νεκροφάγος, eating corpses
νεκρο-φάγος [ᾰ], ον,
- eating corpses or carrion, ὄρνιθες D.C. 47.40.
νεκρο·φάγος, ος, ον [ᾰ] qui mange des cadavres, DC. 47, 40.
Étym. ν. φαγεῖν.
νεκροφάγος, Leichname, Aas fressend, Sp.