νεωτερικός
νεωτερικός, natural to a youth, youthful
νεωτερ-ικός, ή, όν,
- natural to a youth, youthful, ἀγωγή Plb. 10.21.7; αὐθάδεια J. AJ 16.11.8; ἐπιθυμίαι 2 Ep.Ti. 2.22; ἁμαρτήματα Vett.Val. 118.3. Adv. -κῶς Plu. Dio 4.
- II modern in style, κάτοπτρον POxy. 1449.56 (iii A.D.).
νεωτερικός, ή, όν, de jeune homme, d’où imprudent, téméraire, inconsidéré, Pol. 10, 24, 7.
Étym. νεώτερος.
νεωτερικός, wie νεανικός, was einem jüngeren Manne, νεώτερος, ansteht, ihm zukommt, νεωτερικὴ ἀγωγή, ζῆλοι, jugendlicher Eifer, Pol. 10.24.7 u. Sp.; auch adv., wie Plut. Dion 4.
Strong 3512
**†
= νεανικός, youthful, esp. of qualities: ἐπιθυμίαι, II Ti 2:22 (Polyb.).†